Smještena na jugoistočnim padinama planine Majevice na 239 metara nadmorske visine, Tuzla zauzima centralni dio sjeveroistočne Bosne sa površinom od otprilike 15km2.



Broj stanovnika grada je oko 100,000 dok je broj stanovnika na široj opštini 170,000. Tuzla je ekonomsko, naučno, kulturno, obrazovno, zdravstveno i turističko središte sjeveroistočne Bosne.

Historija

Naseljavanje na području Tuzle uvijek je bilo u bliskoj vezi sa nalazištima i zalihama soli. Najstariji pisani dokument, koji potiče od drevnih Grka, pokazuje da su oni bili upoznati sa postojanjem bogatih zaliha soli na ovom području.  Tuzla je dobila svoje ime mnogo kasnije. Današnje ime vodi porijeklo od turske riječi Tuz što znači sol. Prvi osmanlijski dokument koji spominje eksploataciju tuzlanskih slanih izvora datira iz 1548. godine.



Sa dolaskom Osmanlija 1460. godine, proizvodnja soli se upeterostručila, te je grad počeo dobivati na važnosti. Nakon velikih ekonomskih reformi iz 17-tog stoljeća, u gradu se počela razvijati slobodna trgovina. Sa razvitkom novih zanata, Tuzla se razvila u administrativno središte Zvorničkog sandžaka i postala važan komunikacijski, vojni, trgovački i kulturni centar sjeveroistočne Bosne. Pred kraj Osmanlijske vladavine Tuzla je imala približno oko 5000 stanovnika i bila je jedan od najvećih gradova u Bosni i Hercegovini.



Veliki broj zgrada u Tuzli potiče iz turskog perioda. Turalibegova džamija je sagrađena u 16-tom stoljeću i još uvijek postoji. Austrougarska je uvela moderne metode u eksploataciji soli i uglja, a sam grad Tuzla imao je važnu ulogu u carskoj ekonomiji. Ta važna uloga se nastavila i u ekonomiji Jugoslavije.